Burke, Bannon, Trump en Franciscus

Sinds het aantreden van President Trump in de VS zijn de ontwikkelingen hard gegaan, een alomvattende analyse lijkt nog niet mogelijk, maar als ik samen mag vatten welke richting het opgaat dan zou ik dat als volgt doen: er ontwikkelt zich een christelijk-conservatieve fascistische dictatuur, die aanstuurt op de vernietiging van de islam zijnde een niet christelijke religie.  Dit, in lijn met de geschiedenis van de Rooms-katholieke Kerk in de strijd tegen ketters, sinds de periode van de kruistochten. Tijd om een paar personen nader te bekijken.

Lees verder

Wat islamrelativering – kort

Bij tijd en wijle lees je iets dat als een verademing is : een compacte samenvatting van wat je al wist en soms probeert te zeggen. In de maatschappelijke discussie over de islam wordt zo vaak onzin gebrald, dat ik me allang heb voorgenomen daar niet maar aan deel te nemen.

Vandaag las ik echter weer een blog van Ghurabalbayn [1] : Enkele correcties over de islam. Hij schrijft :

Lees verder

De nieuwe tijd

Na de installatie van Trump claimde de perssecretaris van het Witte Huis:

This was the largest audience to ever witness an inauguration, period.

Daar was niet iedereen het mee eens.

De hoeveelheid publiek is niet eens zo belangrijk. Het belangrijkste is de demonstratie van de macht dat ze vanaf nu in alle openheid gaat liegen en dat de pers het er maar mee moet doen. Een statement, geen vragen accepteren, weerlegging bestaat niet. Lees verder

Franciscus versus Burke

Het Vaticaan versus de Orde van Malta ofwel paus Franciscus versus kardinaal Burke.

Wie wil weten hoe en waarom het rommelt in de katholieke wereld (in casu het Vaticaan en de Orde van Malta) moet het artikel in de Catholic Herald of in de National Catholic Register lezen.

Lees verder

Over openheid, beslotenheid en ontsnapping

Een interessant artikel van Chantal Bax, op het blog Bij Nader Inzien naar aanleiding van een stuk van Levinas : Over de Ontsnapping – Voorafgegaan door enkele beschouwingen over het Hitlerisme.

Chantal Bax / Levinas constateert een filosofische discrepantie tussen het christendom en het hitlerisme waar ikzelf constateerde, dat er in de praktijk juist een grote overlap bestaat, in elk geval (bijvoorbeeld) in de implementatie van leiderschap en consequenties van leerstellingen, van dat laatste is de Jodenvervolging een dramatisch voorbeeld.

Lees verder

De hedendaagse kruistocht

Gisteren maakte Donald Trump zijn keuze bekend van de man die de CIA gaat leiden onder zijn presidentschap. Het is Mike Pompeo (geen bijzondere info in zijn biografie) , een presbytarian. Dat laatste kom je te weten via Members of Congress: Religious Affiliations van Pew Research Centre. Ik quote even het artikel op patheos.com:

Trump’s pick to lead the CIA is a dangerous religious extremist who believes Christianity is at war with Islam.

Lees verder

De kracht van het goede

In mijn blog over de Vaticaanse globale politiek kwam de steun van het Vaticaan aan de oorlog in Irak in aan de orde (artikel van 18 augustus 2014).

Dat was niet voor niets want in 1965 had Paulus VI nog opgeroepen tot vrede:

never again war, never again war! It is peace, peace, that has to guide the destiny of the nations of all mankind!

op de door het Vaticaan nieuw verworven plek in de wereld, de VN.

Lees verder

Nogmaals Laudato si’

Toen op 24 mei 2015 de encycliek Laudato si’ werd gepubliceerd en ik daar wat later op 23 juni iets over schreef, waren de reacties op mijn stukje niet onwelwillend, afwachtend. De impact van de encycliek was nog niet zichtbaar maar overal werd er erg enthousiast gereageerd.

Nu, anderhalf jaar verder, is er iets meer : we hebben net een periode achter de rug die klimatologische records heeft gebroken, de Nederlandse politiek begint zichtbaar en uitgebreid de klimaatproblematiek in haar programma’s op te nemen (zie de reeks van Steeph op Sargasso) en het Vaticaan is op zoek naar nieuw verdienmodel tegen armoede en klimaatverandering (artikel in het Financieel Dagblad).

Ik heb enkele opmerkingen bij de afgelopen anderhalf jaar en met name bij de ontwikkeling die door het Financieel Dagblad werd vermeld.

Lees verder

La Chanson de la Croisade Albigeoise

La Chanson de la Croisade Albigeoise [1] is een gedicht, geschreven in het Occitaans tussen 1208 en 1219. Het is het enige contemporaine verslag van de Albigenzer kruistocht, waarvan ik de aanvang al eerder besprak. Het oorspronkelijke manuscript is aanwezig in de Bibliotheque nationale de France en de publicatiegeschiedenis is weergegeven in de Franse Wikipedia.

Het oorspronkelijke werk kent geen titel en wordt slechts aangeduid als cansos-canso (hier het Engelse lemma).  Dit geeft aan, dat het een weergave van de gebeurtenissen is, in de traditie van de troubadours van de 12e eeuw. Een traditie, die begin 13e eeuw, na het overlijden van Aliénor d’Aquitaine in 1204 begon te verdwijnen [2]. In die zin is deze canso dan ook een zwanenzang van deze traditie. Lees verder

Het timpaan van Conques

Een van de opvallendste zaken, die ik heb gezien tijdens mijn tocht is het timpaan van Conques. Het dorp Conques zelf mag er zijn, het timpaan boven de deur van de abbatiale is in alle opzichten uitzonderlijk. Uitzonderlijk in detaillering, afmeting, aantal figuren en niet in het minst, het gewone feit dat het nog bestaat, na godsdienstoorlogen en de Franse Revolutie.

Lees verder