Luthers anti-semitisme

In Niet naar Santiago en weer terug schrijf ik:

Luther is in eerste instantie tolerant, maar in 1543 schrijft hij twee gewelddadige boeken tegen de joden. […] In de laatste preken in Eisleben waar veel joden mochten handelen, besloot hij met een harde waarschuwing tegen de joden als gevaarlijke publieke vijanden die niet zouden moeten worden gedoogd en die geen alternatief moesten hebben dan bekeren of verbanning. […] De lijn van bestrijding van ketters, joden en moslims is Europees, christelijk, zonder onderbreking en zonder eind.

Met als referentie Luthers Von den Juden und ihren Lügen (pdf Engelse vertaling).

In 2006 verscheen een proefschrift van René Süss, dat dit onderwerp verder uitdiept naar aanleiding van dezelfde referentie. Dit proefschrift hoort thuis in de literatuurlijst al is het drie jaar na Niet naar Santiago geschreven, het onderschrijft een punt in mijn boek.

Na de promotie werd eigenlijk een publieke uitgave verboden maar het kwam er toch van. Lees hier een recensie van Peter Breedveld die eerder verscheen in het VU-weekblad Ad Valvas.

Geef een reactie