Aisja en Maria – kort

Dat gelovigen uit alle geloven toch min of meer identiek omgaan met analoge zaken is wellicht allang bekend bij velen maar het blijft toch altijd aardig als daar een enigszins belezen iemand iets over roept. Wim Raven, een gepensioneerde arabist, een *oriëntalist zo U wilt, die het zonde vindt om zijn aantekeningen weg te gooien, doet dat al een tijdje in zijn soms wat rommelig – zoals een echt aantekeningenboek betaamt – blog.

Vandaag gaat het over de parallellen tussen de manieren waarop moslims Aisja in de koran en christenen Maria in de bijbel lezen: accommoderend.

Met een wellicht betekenisvol, donker gevoel, beschrijft Raven de overeenkomst tussen de manier waarop moslims en christenen hun heilige boeken lezen met betrekking tot Aisja en Maria. Subtiel aantonend, dat :

zij verschillende werkwijzen [hebben], maar allen bedienen zij zich vrijmoedig bij hun heilige schrift, wanneer zij daarin iets willen lezen dat er niet in staat. Tot de eigenschappen van heilige schriften behoort, dat zij schier oneindig rekbaar zijn, tot ver buiten de grenzen van hun tekst.

Leuk, humor en begrijpelijk. Hopelijk voor velen.

Geef een reactie