Categoriearchief: Referentie bij NNS

Boeken (2)

Het tweede boekenlijstje met betrekking tot kerkgeschiedenis en de moderne tijd.

Tweeënhalf jaar geleden gaf ik een boekenlijstje van boeken die ik op dat moment aan het lezen was of die op de plank binnen handbereik lagen. Tijden veranderen en dus ook boekenlijstjes en ik geef die verandering graag door. Hierbij mijn recente boekenlijstje, met wederom boeken over het Vaticaan, haar macht, onfeilbaarheid, corruptie en vooral haar geld  en haar politiek. Maar zeker ook over de geschiedenis hoe het allemaal zo ver heeft kunnen komen.

Lees verder

La Chanson de la Croisade Albigeoise

La Chanson de la Croisade Albigeoise [1] is een gedicht, geschreven in het Occitaans tussen 1208 en 1219. Het is het enige contemporaine verslag van de Albigenzer kruistocht, waarvan ik de aanvang al eerder besprak. Het oorspronkelijke manuscript is aanwezig in de Bibliotheque nationale de France en de publicatiegeschiedenis is weergegeven in de Franse Wikipedia.

Het oorspronkelijke werk kent geen titel en wordt slechts aangeduid als cansos-canso (hier het Engelse lemma).  Dit geeft aan, dat het een weergave van de gebeurtenissen is, in de traditie van de troubadours van de 12e eeuw. Een traditie, die begin 13e eeuw, na het overlijden van Aliénor d’Aquitaine in 1204 begon te verdwijnen [2]. In die zin is deze canso dan ook een zwanenzang van deze traditie. Lees verder

Fascisten en Katholieken

Rond de Eeuwwisseling

L.M.H.Joosten  schrijft in de heruitgave uit 1982 van zijn proefschrift Katholieken en Fascisme [1] in Nederland [2] :

De studie was oorspronkelijk opgezet om de vraag te beantwoorden, of mijnleermeester L.J. Rogier gelijk had met zijn stelling, dat er verwantschap bestaat tussen het verschijnsel integralisme in de katholieke kerk en het latere fascisme.

[…]

Op de links gerichte revolutionaire stromingen, die zich direct na de eerste wereldoorlog in verscheidene landen van Europa voordeden, volgde in het begin van de jaren twintig een rechtse reactie, die zich keerde tegen de democratie. Deze beweging kreeg in de loop der jaren en in de onderscheiden landen verschillende namen, zoals herstelbeweging, revolutie van rechts, action française, falangisme en fascisme, maar alle waren naar de geest verwant. Verscheiden auteurs hebben gewezen op zekere affiniteit tussen het fascisme en het in het begin van deze eeuw in de katholieke kerk opgekomen integralisme.

Joosten wijst naar het integralisme (integrism, intégrisme) en heeft het over verwantschap en affiniteit met fascisme [3].

Integralisme is zonder enige twijfel een beweging geweest, die in handelen het opkomend fascisme heeft gesteund. Met name in de periode van Pius X (paus van 1903 – 1914) werd daadwerkelijk (politiek) actie gevoerd dwz dat de samenleving merkte dat de Rooms-Katholieke Kerk zich verzette tegen de moderne ideeën (het modernisme).

Lees verder

Bewijsvoering

De aanleiding

Op 27 mei verscheen op Sargasso een blog over historische continuïteiten van Jona Lendering.  Hij schrijft – naast een aantal voorbeelden – dat je dingen in de [historische] wetenschap moet bewijzen. Dat lijkt een platitude maar dat is het niet, omdat er door veel mensen die wel eens een boek hebben gelezen, nogal wat geroepen wordt. Ook onzin.

Het blogje lijkt bij eerste lezing een heel logisch rationeel betoog over de moeilijkheid, zo niet onmogelijkheid, om historisch continuïteiten te bewijzen.

Dat is heel relevant, omdat continuïteiten als ze bestaan, aangeven hoe je zou kunnen leren van geschiedenis en,  wat zeker niet minder belangrijk is, of er een voorspellende waarde zit in geschiedenis. Continuïteiten zijn uit de aard der zaak te extrapoleren.

Lees verder

Kerkelijke macht en conservatisme

In mijn log over de Bevolkingspolitiek van de VS en het Vaticaan wordt duidelijk dat het Vaticaan een machtspositie heeft binnen landen, die niet bestaat tussen landen onderling. Het Vaticaan is een (natie)staat, een land, maar door haar religieuze positie is er duidelijk een andere verhouding. Als Nederland zich politiek zou bemoeien met de VS zou dat vermoedelijk inmenging in binnenlandse aangelegenheden worden genoemd[1], wellicht spionage of meer van dat soort kwalificaties. De verhouding van het Vaticaan met andere landen loopt via haar gelovigen, die het  Vaticaan, het geloof en haar moraliteit, belangrijker vinden dan die van het land waarin ze wonen. En de landen accepteren die inmenging. Vreemd genoeg.

Waar komt die verhouding vandaan, waar ligt de oorsprong en vooral hoe worden mensen overtuigd cq gecontroleerd in het handelen, conform de lijnen van het Vaticaan?

Lees verder

Bevolkingspolitiek en de Roomse Kerk

 

Dit stuk is geschreven met dank aan su, reageerder bij Sargasso, die in een reactie op een stuk van mij de link naar NSSM 200 gaf. In 2007, dat wel… zo lang duurt het soms.

In 1996 werd een boek gepubliceerd over het falen van de bevolkingspolitiek van de VS: The Life and Death of NSSM 200 (TLDN). Begin jaren 70 had Richard Nixon een studie uit laten voeren (NSSM staat voor National Security Study Memorandum) naar de gevolgen van de bevolkingsgroei. De gevolgen werden ingeschat als zeer serieus. In Hoofdstuk 1 zet Nixon de toon:

Lees verder

Josip Strossmayer en de onfeilbaarheid

De ontwikkeling van de kerk in de 19e eeuw heeft in 1870 geleid tot de onfeilbaarheid van de paus (hier het lemma uit de katholieke encyclopedie). De onfeilbaarheid zelf is een complex onderwerp, misschien kom ik daar later nog eens op terug, nu even niet.

De onfeilbaarheid van de paus is de culminatie van het absolute leiderschap van de bisschop van Rome binnen de Rooms katholieke kerk. Een leiderschap dat niet evident was en een evolutie kende van iets van 19 eeuwen. Een absoluut leiderschap ook, dat een contrapunt vormt met de neergang van het absolutisme in de 19e eeuw.

De onfeilbaarheid is ook binnen de kerk niet zonder slag of stoot geaccepteerd en het heeft nogal wat discussie gekend voordat tijdens het eerste Vaticaans concilie uiteindelijk werd besloten tot de onfeilbaarheid. Lees verder