De Berichten

Op 14 januari 2003 berichtte ik aan iedereen wat mijn plannen waren. Het werd een brief van 4 pagina’s die ik hier niet weergeef : te lang, te persoonlijk. Samengevat zijn de redenen als volgt:

  1. Het lopen van een lange afstand over langere tijd was een oude droom.
  2. De economische situatie was in 2002 verslechterd en met name voor de ICT had dat tot gevolg dat de geldstromen opdroogden. Zelfstandige projectmanagers als ik kregen problemen met de acquisitie. Niet onmogelijk maar wel erg lastig. Personeel vloog de laan uit (20% van het ICT personeel werd in die tijd ontslagen) en de reorganisaties waren weer in volle gang. Ik had dat al 20 jaar meegemaakt en van de ene reorganisatie in de andere geleefd. Het was genoeg.
  3. Ik voelde me niet meer thuis in de ICT vanwege de wijze waarop men daar met mensen omsprong. Ik herinner mij de CEO van het (beursgenoteerde) bedrijf waar ik werkte, die een peptalk kwam houden. We werkten allemaal hard maar het moest beter want de shareholders value moest omhoog. Anders gezegd : we werkten alleen voor het aandeel en daar moest ook de motivatie uit komen. Dat kon ik niet meer opbrengen. Anonieme aandeelhouders zijn voor mij nooit erg motiverend geweest.
  4. De situatie waar ik in zat voelde als een val waaruit het moeilijk was te vertrekken. Zou ik het durven? De uitdaging los te komen van de sociale banden. Dat gaf spanning. Het was de angst voor vrijheid zoals Fromm die had beschreven. Ik ging de uitdaging aan : het project Niet naar Santiago was geboren.
  5. Er waren nog een aantal persoonlijke redenen die ik hier niet ga noemen, ze zijn verder niet van belang voor de tocht, voor het boek of voor het begrip van het project in zijn algemeen.

De situatie die het mogelijk maakte was daar.
De financiën waren daar.
Het moment was daar.

Vanaf het moment van vertrek op 31 maart 2003 tot aan de terugkomst op 4 juli 2004 heb ik 16 email berichten verzonden, dat zijn er gemiddeld 1 per maand. Deze emails geven een indruk van de ontwikkeling van de tocht en van datgene wat mij vooral bezighield op bepaalde momenten (klik op de plaatsnaam voor het betreffende bericht).

1 27 maart 2003 Beekbergen
2 17 april 2003 Sittard/Maastricht
2a 19 april 2003 Sittard/Maastricht
3 22 mei 2003 Boullion
4 14 juni 2003 Bar le Duc / Langres
5 26 juni 2003 Beaune
6 12 juli 2003 Charlieu
7 31 juli 2003 Le Puy en Velay
8 3/4 september 2003 Cahors
9 8 oktober 2003 Cahors Revisée
10 16 december 2003 Cahors
11 26 maart 2004 Vertrek uit Cahors
12 26 april 2004 Perigueux
13 21 mei 2004 Auxerre
14 18 juni 2004 Le Quesnoy
15 2 juli 2004 Vlissingen / Koudekerke

berichtenfrequentie

Naast de berichten waren er de smsjes die ik met mijn broer Peter uitwisselde. Korte informatie, levenstekens, onzin, flauwekul. Ondanks dat ik mijzelf vertelde dat ik geen contact had bleken we toch in 16 maanden 186 smsjes uitgewisseld te hebben. Dat zijn er ongeveer 0,39 per dag ofwel 1 per 3 dagen. Dat is aanzienlijk meer dan ik had gedacht. Voor wie geinteresseerd is in de inhoud van die berichtjes is hier het SMS Logboek.

Tussendoor is nog wat mail met verschillende personen over zakelijke aangelegenheden heen en weer gegaan. Ik geef die mails hier niet weer. Duidelijk is dat, hoewel ik de illusie van isolatie had, bij nader inzien de isolatie gedurende de 16 maanden dat ik onderweg was niet zo absoluut was als ik veronderstelde. Ja, ik ben redelijk afgezonderd geweest maar ik bleef wel bij de tijd en heb mijn zaken in Nederland met behulp van mijn broer verder goed geregeld. Daarnaast bleef ik goed op de hoogte van alle persoonlijke zaken van familie, vrienden en bekenden.

Afzondering is betrekkelijk.