De Ervaring

Voordat u doorklikt naar de andere pagina’s wil ik graag eerst vertellen wat de meest bijzondere ervaring was tijdens de tocht. Een ervaring die tot mijn eigen stomme verbazing het boek niet heeft gehaald. Ik realiseerde me pas later wat er was gebeurd en waarom dat zo belangrijk was.

Bij aanvang van de tocht tot in Noord-Frankrijk ben ik heel erg bezig geweest met familie, vrienden, bekenden, het werk, Nederland etc… Kortom, alles wat ik achter had gelaten spookte mij dagelijks door het hoofd. Dat werd minder. Op een dag, in de lente, in Noord-Frankrijk, een maand of twee/drie in de tocht, pakte ik mijn boeltje in, liep, at, liep, kwam in een wolk insecten terecht, liep door tussen de koolzaadvelden, door moerassen, op heuvelkammen. In de ruimte van het Noorden van Frankrijk. En aan het einde van de dag zette ik de tent op, at en liep nog een rondje door het dorp en keek rond waar ik was. ‘s Avonds in de tent, met het geluid van de nacht in een ruimte waar een kilometer in de rondte niemand was, realiseerde ik mij dat ik een hele dag niet aan ‘alles wat ik achter had gelaten’ had gedacht. Mijn hoofd was leeg van het verleden en ik was bezig met de tocht. Ik kon nadenken over wat ik ging doen. 

Nu na 10 jaar kan ik zeggen: het is mijn belangrijkste ervaring, belangrijkste verworvenheid van de tocht. Het vermogen de waan van de dag kwijt te zijn, de hectiek van de moderne samenleving kwijt te zijn.

Dat is een kunst.
En alleen al het verkrijgen van die kunst was de tocht waard.