Tagarchief: encycliek

Nogmaals Laudato si’

Toen op 24 mei 2015 de encycliek Laudato si’ werd gepubliceerd en ik daar wat later op 23 juni iets over schreef, waren de reacties op mijn stukje niet onwelwillend, afwachtend. De impact van de encycliek was nog niet zichtbaar maar overal werd er erg enthousiast gereageerd.

Nu, anderhalf jaar verder, is er iets meer : we hebben net een periode achter de rug die klimatologische records heeft gebroken, de Nederlandse politiek begint zichtbaar en uitgebreid de klimaatproblematiek in haar programma’s op te nemen (zie de reeks van Steeph op Sargasso) en het Vaticaan is op zoek naar nieuw verdienmodel tegen armoede en klimaatverandering (artikel in het Financieel Dagblad).

Ik heb enkele opmerkingen bij de afgelopen anderhalf jaar en met name bij de ontwikkeling die door het Financieel Dagblad werd vermeld.

Lees verder

Fascisten en Katholieken

Rond de Eeuwwisseling

L.M.H.Joosten  schrijft in de heruitgave uit 1982 van zijn proefschrift Katholieken en Fascisme [1] in Nederland [2] :

De studie was oorspronkelijk opgezet om de vraag te beantwoorden, of mijnleermeester L.J. Rogier gelijk had met zijn stelling, dat er verwantschap bestaat tussen het verschijnsel integralisme in de katholieke kerk en het latere fascisme.

[…]

Op de links gerichte revolutionaire stromingen, die zich direct na de eerste wereldoorlog in verscheidene landen van Europa voordeden, volgde in het begin van de jaren twintig een rechtse reactie, die zich keerde tegen de democratie. Deze beweging kreeg in de loop der jaren en in de onderscheiden landen verschillende namen, zoals herstelbeweging, revolutie van rechts, action française, falangisme en fascisme, maar alle waren naar de geest verwant. Verscheiden auteurs hebben gewezen op zekere affiniteit tussen het fascisme en het in het begin van deze eeuw in de katholieke kerk opgekomen integralisme.

Joosten wijst naar het integralisme (integrism, intégrisme) en heeft het over verwantschap en affiniteit met fascisme [3].

Integralisme is zonder enige twijfel een beweging geweest, die in handelen het opkomend fascisme heeft gesteund. Met name in de periode van Pius X (paus van 1903 – 1914) werd daadwerkelijk (politiek) actie gevoerd dwz dat de samenleving merkte dat de Rooms-Katholieke Kerk zich verzette tegen de moderne ideeën (het modernisme).

Lees verder

De inconsistentie van het Roomse

Van 4-25 oktober 2015 is de bisschoppensynode gehouden over het gezin in de kerk en de moderne wereld. Niet vaak is zo openlijk duidelijk geworden wat de tegenstellingen in de kerk zijn. Er werd net niet gevloekt maar de sociale media – met name via twitter en bijbehorende websites, dispatcher VeriCatholici en S.Armaticus zijn aardige voorbeelden – trokken de conservatieven flink van leer met bv samenzweringstheorieën en ander gebral in aanloop en tijdens die synode. Paus JP II en Pius XII werden bijkans van hun graf gelicht om het Roomse geloof te redden (maar het kan altijd erger).

Een ding werd duidelijk, er is een behoorlijk verschil van mening over hoe de RK kerk om moet gaan met mensen die niet in het klassieke concept van het gezin passen en de conservatieven uit het JP II-kamp zijn springlevend en gijzelen het instituut.

Het is de historische belasting van het instituut en de onfeilbaarheid.

Lees verder

Over LAUDATO SI’

Op 24 mei 2015 heeft Paus Franciscus een encycliek de wereld ingestuurd: LAUDATO SI’ over de bedreiging door de roofbouw van de mens op de aarde inclusief klimaatverandering. De eerste encycliek van zijn hand sinds zijn verkiezing in 2013. Het is geen eenvoudige encycliek, het is een encycliek die het belangrijkste wereldprobleem van vandaag behandeld: de roofbouw die de mensheid pleegt op de aarde en de gevolgen daarvan.

Ik heb in mijn laatste pagina aangegeven, dat ik een relatie zie tussen de katholieke politiek en de grote wereldproblemen. Niet vreemd dus dat ik reageer. Zeker ook omdat het niet alleen bedoeld is voor gelovigen maar voor juist ook voor iedereen (par. 3: I would like to enter into dialogue with all people about our common home). Laat een ding duidelijk zijn, los van het hierna volgende denk ik, dat het beschreven probleem reëel is. De vraag is of een spirituele benadering, zeker een door de Roomse kerk, juist of zelfs gewenst is.

Ik denk niet dat het zinvol is elk kritiekpunt apart te benaderen, het is een stuk voor gelovigen. Hoe graag de paus het ook wil laten zijn voor iedereen, het is een stuk voor gelovigen. De encycliek heeft een totaal van 172 referentie en geen van die referenties is een wetenschappelijke. Het zijn verwijzingen naar de bijbel, naar eerdere toespraken waarin gerefereerde citaten zijn bevat en naar bisschoppelijke en pastorale brieven enz…

Hoewel Chapter I: What Is Happening To Our Common Home? een beschrijving geeft van de problematiek – het leest als een samenvatting van Wildgroei van Rob Hengeveld – en er verderop in het stuk gevraagd wordt om een dialoog met de wetenschap, is er geen enkele referentie naar die wetenschap.

De vraag is die ik mij dus stel is: wat is de betekenis van deze encycliek?

Lees verder