Tagarchief: geschiedenis

La Chanson de la Croisade Albigeoise

La Chanson de la Croisade Albigeoise [1] is een gedicht, geschreven in het Occitaans tussen 1208 en 1219. Het is het enige contemporaine verslag van de Albigenzer kruistocht, waarvan ik de aanvang al eerder besprak. Het oorspronkelijke manuscript is aanwezig in de Bibliotheque nationale de France en de publicatiegeschiedenis is weergegeven in de Franse Wikipedia.

Het oorspronkelijke werk kent geen titel en wordt slechts aangeduid als cansos-canso (hier het Engelse lemma).  Dit geeft aan, dat het een weergave van de gebeurtenissen is, in de traditie van de troubadours van de 12e eeuw. Een traditie, die begin 13e eeuw, na het overlijden van Aliénor d’Aquitaine in 1204 begon te verdwijnen [2]. In die zin is deze canso dan ook een zwanenzang van deze traditie. Lees verder

Het timpaan van Conques

Een van de opvallendste zaken, die ik heb gezien tijdens mijn tocht is het timpaan van Conques. Het dorp Conques zelf mag er zijn, het timpaan boven de deur van de abbatiale is in alle opzichten uitzonderlijk. Uitzonderlijk in detaillering, afmeting, aantal figuren en niet in het minst, het gewone feit dat het nog bestaat, na godsdienstoorlogen en de Franse Revolutie.

Lees verder

Over de aanvang van een kruistocht

Op 15 januari 1208 wordt Pierre de Castelnau, legaat van paus Innocentius III, vermoord.

Innocentius III regeerde met stevige hand over de katholieke kerk en had de positie ingenomen, dat de paus de suprematie had over ALLES wat er gebeurde in de katholieke wereld. In die context werd ook gestreefd naar een verwijdering van ketterse leren, al vanaf de aanvang van zijn pontificaat. Afwijkingen werden bestreden. Zo ook in het gebied van de graaf van Toulouse Raymond VI.

Lees verder

Antisemitisme en Katholieken

Dit is een blog van bijna 4600 woorden. Neem de tijd of kom nog een keer terug.

Inleiding

Wie schrijft over katholieken en fascisme komt niet om het onderwerp katholieken en antisemitisme heen. Niet omdat antisemitisme en fascisme direct samenhangt, maar omdat de specifieke vorm van fascisme die we nazisme noemen, het antisemitisme binnen haar rassentheorie integreerde en de Holocaust organiseerde. Een [grote] vraag is in hoeverre de Roomse Kerk een oorzaak van dat antisemitisme was en/of welke rol het daarin speelde.

Er wringt iets met antisemitisme en katholieken. Hoe de katholieken vandaag de dag ook hun best doen om de relatie met Joden te verbeteren, die zijn daar niet altijd van gediend. En met reden.

Lees verder

Fascisten en Katholieken

Rond de Eeuwwisseling

L.M.H.Joosten  schrijft in de heruitgave uit 1982 van zijn proefschrift Katholieken en Fascisme [1] in Nederland [2] :

De studie was oorspronkelijk opgezet om de vraag te beantwoorden, of mijnleermeester L.J. Rogier gelijk had met zijn stelling, dat er verwantschap bestaat tussen het verschijnsel integralisme in de katholieke kerk en het latere fascisme.

[…]

Op de links gerichte revolutionaire stromingen, die zich direct na de eerste wereldoorlog in verscheidene landen van Europa voordeden, volgde in het begin van de jaren twintig een rechtse reactie, die zich keerde tegen de democratie. Deze beweging kreeg in de loop der jaren en in de onderscheiden landen verschillende namen, zoals herstelbeweging, revolutie van rechts, action française, falangisme en fascisme, maar alle waren naar de geest verwant. Verscheiden auteurs hebben gewezen op zekere affiniteit tussen het fascisme en het in het begin van deze eeuw in de katholieke kerk opgekomen integralisme.

Joosten wijst naar het integralisme (integrism, intégrisme) en heeft het over verwantschap en affiniteit met fascisme [3].

Integralisme is zonder enige twijfel een beweging geweest, die in handelen het opkomend fascisme heeft gesteund. Met name in de periode van Pius X (paus van 1903 – 1914) werd daadwerkelijk (politiek) actie gevoerd dwz dat de samenleving merkte dat de Rooms-Katholieke Kerk zich verzette tegen de moderne ideeën (het modernisme).

Lees verder

Bewijsvoering

De aanleiding

Op 27 mei verscheen op Sargasso een blog over historische continuïteiten van Jona Lendering.  Hij schrijft – naast een aantal voorbeelden – dat je dingen in de [historische] wetenschap moet bewijzen. Dat lijkt een platitude maar dat is het niet, omdat er door veel mensen die wel eens een boek hebben gelezen, nogal wat geroepen wordt. Ook onzin.

Het blogje lijkt bij eerste lezing een heel logisch rationeel betoog over de moeilijkheid, zo niet onmogelijkheid, om historisch continuïteiten te bewijzen.

Dat is heel relevant, omdat continuïteiten als ze bestaan, aangeven hoe je zou kunnen leren van geschiedenis en,  wat zeker niet minder belangrijk is, of er een voorspellende waarde zit in geschiedenis. Continuïteiten zijn uit de aard der zaak te extrapoleren.

Lees verder

Collectief geheugenverlies en Hypatia

Onlangs liep ik tegen een door mij vergeten stukje geschiedenis aan: Hypatia van Alexandrie. Een filosofe en wiskundige die leefde van 370 – 415 CE. Sommigen schijnen haar geboortejaar in 350 CE te nemen. Er is weinig over haar bekend, het meeste dat we weten is blijkbaar hoe ze stierf. En dat is in het kader van Niet Naar Santiago wel interessant.

Michael Deakin, een Australisch wiskundige die een biografie over haar schreef,  zegt:

The most detailed accounts we have of Hypatia’s life are the records of her death. We learn more about her death from the primary sources than we do about any other aspect of her life.

En die dood is eigenlijk, hoe gruwelijk ook, erg interessant. Het Alexandrië van begin 5e eeuw moet een wereldstad zijn geweest, een smeltkroes van culturen, met een grote universiteit waar Hypatia doceerde.  Een stad ook waar de oude culturen naast de Romeinse beschaving stonden en dus ook een stad waar de oude religies naast het christendom stonden.

Lees verder

Over Toeval

God is een definitie van de mens. Alles dat de mens niet be­grijpt is God. Alles dat de mens wel begrijpt is ontnomen aan God. Toe­val bestaat niet anders dan wellicht uit­slui­tend in dat hele kleine mo­ment vlak voor de vorming van het heelal en zelfs dat is nog maar de vraag [1].

Toen ik bovenstaande openingszin van Niet Naar Santiago en Weer Terug schreef [2] realiseerde ik me niet, dat het gevolg zou zijn, dat ik gezien zou worden als complottheoreticus.

Ik beschouwde – en beschouw nog steeds – de zin als een uitdrukking van mijn persoonlijke kijk op de natuur, op de wereld en op de geschiedenis, een link tussen bèta en alfa.

In de fysica bestaat zuiver toeval, in de geschiedenis niet.

Bij het beschrijven van geschiedenis – ook de contemporaine – hebben we alleen te maken met onvolledige informatie waardoor iets toevallig kan lijken, geen enkele geschiedenis is volledig, elke geschiedenis manipuleert, bewust of onbewust, de waarheid. Over dat verschil gaat dit blog.  En dit blog had ik veel eerder moeten schrijven maar dat lukte niet. Ik vond ook dat ik duidelijk genoeg was. Totdat Prediker zeurde.

Lees verder

De Paus, complotten en Prediker

Over het Vaticaan, democratie en complotten. Over transparantie.

Onlangs reageerde ik bij een blog op een stuk van het Montesquieu Instituut over de Poolse politiek mbt Europa : PiS wil na Polen ook Europa ombouwen van Malgorzata Bos-Karczewska (Hier het stuk op de site van het Montesquieu Instituut).

Ik merkte daar met een korte argumentatie op:

[…]dan denk ik: invloed van het Vaticaan. Ik mis dat altijd in de analyses.

Lees verder