Tagarchief: geweld

La Chanson de la Croisade Albigeoise

La Chanson de la Croisade Albigeoise [1] is een gedicht, geschreven in het Occitaans tussen 1208 en 1219. Het is het enige contemporaine verslag van de Albigenzer kruistocht, waarvan ik de aanvang al eerder besprak. Het oorspronkelijke manuscript is aanwezig in de Bibliotheque nationale de France en de publicatiegeschiedenis is weergegeven in de Franse Wikipedia.

Het oorspronkelijke werk kent geen titel en wordt slechts aangeduid als cansos-canso (hier het Engelse lemma).  Dit geeft aan, dat het een weergave van de gebeurtenissen is, in de traditie van de troubadours van de 12e eeuw. Een traditie, die begin 13e eeuw, na het overlijden van Aliénor d’Aquitaine in 1204 begon te verdwijnen [2]. In die zin is deze canso dan ook een zwanenzang van deze traditie. Lees verder

Over de aanvang van een kruistocht

Op 15 januari 1208 wordt Pierre de Castelnau, legaat van paus Innocentius III, vermoord.

Innocentius III regeerde met stevige hand over de katholieke kerk en had de positie ingenomen, dat de paus de suprematie had over ALLES wat er gebeurde in de katholieke wereld. In die context werd ook gestreefd naar een verwijdering van ketterse leren, al vanaf de aanvang van zijn pontificaat. Afwijkingen werden bestreden. Zo ook in het gebied van de graaf van Toulouse Raymond VI.

Lees verder

Collectief geheugenverlies en Hypatia

Onlangs liep ik tegen een door mij vergeten stukje geschiedenis aan: Hypatia van Alexandrie. Een filosofe en wiskundige die leefde van 370 – 415 CE. Sommigen schijnen haar geboortejaar in 350 CE te nemen. Er is weinig over haar bekend, het meeste dat we weten is blijkbaar hoe ze stierf. En dat is in het kader van Niet Naar Santiago wel interessant.

Michael Deakin, een Australisch wiskundige die een biografie over haar schreef,  zegt:

The most detailed accounts we have of Hypatia’s life are the records of her death. We learn more about her death from the primary sources than we do about any other aspect of her life.

En die dood is eigenlijk, hoe gruwelijk ook, erg interessant. Het Alexandrië van begin 5e eeuw moet een wereldstad zijn geweest, een smeltkroes van culturen, met een grote universiteit waar Hypatia doceerde.  Een stad ook waar de oude culturen naast de Romeinse beschaving stonden en dus ook een stad waar de oude religies naast het christendom stonden.

Lees verder

Het sterkste bolwerk

Validissima semper Christianitatis propugnacula betekent zoveel als “Het christendom is altijd het sterkste bolwerk”. Het is de voortitel van een artikel van Paul SrodeckiZur Entstehung der Bollwerksrhetorik in Polen und Ungarn im Spätmittelalter und in der Frühen Neuzeit“. Het christendom als bolwerk tegen de islam, de Russische orthodoxie en alle vreemde culturen en hun legers.

Het concept van de antemurale Christianitatis – de voormuur (of buitenmuur) van het christendom – komt in de late middeleeuwen overal voor waar het Avondland-Latijnse cultuurgebied aan andere cultuurregionen grenst. Het christendom dat verdedigd moet worden.

Lees verder

De Zwaarden van Jezus (via ghurabalbayn)

In Niet Naar Santiago en Weer Terug is een van de onderwerpen het intrinsieke geweld van het christendom. Een heikel onderwerp voor een religie die claimt de waarheid te bezitten en de liefde te prediken. Toch is dat geweld redelijk consistent aanwezig. Vandaag kwam ik een artikel van ghurabalbayn tegen wat precies daar over gaat. Grieks en latijn is voor specialisten. Ik laat het artikel hier zien omdat het gaat over het geweld in het christendom, maar zeker ook over de moeilijkheidsgraad van de vertalingen van oude teksten en de daarmee samengaande eenvoud tot manipulatie.

U kunt het artikel bij ghurabalbayn lezen, maar omdat het internet vluchtig is heb ik het hieronder onverkort weergegeven.

Lees verder