Tagarchief: kerk

De kracht van het goede

In mijn blog over de Vaticaanse globale politiek kwam de steun van het Vaticaan aan de oorlog in Irak in aan de orde (artikel van 18 augustus 2014).

Dat was niet voor niets want in 1965 had Paulus VI nog opgeroepen tot vrede:

never again war, never again war! It is peace, peace, that has to guide the destiny of the nations of all mankind!

op de door het Vaticaan nieuw verworven plek in de wereld, de VN.

Lees verder

La Chanson de la Croisade Albigeoise

La Chanson de la Croisade Albigeoise [1] is een gedicht, geschreven in het Occitaans tussen 1208 en 1219. Het is het enige contemporaine verslag van de Albigenzer kruistocht, waarvan ik de aanvang al eerder besprak. Het oorspronkelijke manuscript is aanwezig in de Bibliotheque nationale de France en de publicatiegeschiedenis is weergegeven in de Franse Wikipedia.

Het oorspronkelijke werk kent geen titel en wordt slechts aangeduid als cansos-canso (hier het Engelse lemma).  Dit geeft aan, dat het een weergave van de gebeurtenissen is, in de traditie van de troubadours van de 12e eeuw. Een traditie, die begin 13e eeuw, na het overlijden van Aliénor d’Aquitaine in 1204 begon te verdwijnen [2]. In die zin is deze canso dan ook een zwanenzang van deze traditie. Lees verder

De vijftigste: status en verder

Dit is het vijftigste blog hier en het is tijd om eens een balans op te maken over wat ik hier nu geschreven heb en hoe ik daar mee verder ga.

Hoewel deze site bestaat vanaf de uitgave van het boekje in oktober 2004, ben ik pas in 2014 naar aanleiding van ‘de tien jaar later’ stukjes gaan schrijven. Eerste wat korte gedachten en aanvullingen, wat relevant oud werk memorerend en later wat uitgebreidere aanvullingen, tot ik in 2016 daadwerkelijk begon te schrijven over de politiek van het Vaticaan, een stap die gezet werd naar aanleiding van o.a. de encycliek Laudato si’. Een uitbreiding en doorwerking van de idee van Niet Naar Santiago en Weer Terug. Lees verder

Katholiek antisemitisme – twee recensies

 Inleiding

In mijn vorige blog over katholieken en antisemitisme had ik een recensie beloofd van het boek A History of Catholic Antisemitism: The Dark Side of the Church van Robert Michael. Terwijl ik daar mee bezig was kwam ik nog een boek tegen over dat onderwerp, ouder en geschreven door een katholieke priester: The Anguish of the Jews: Twenty-three Centuries of Antisemitism door Edward H. Flannery.

Flannery’s boek werd in hetzelfde jaar gepubliceerd als Nostra Aetate (Verklaring over de relatie van de Kerk met niet-christelijke religies) de publicatie van paus Paulus VI, voortkomend uit het Tweede Vaticaans Concilie en daar ook al voorbereid. En dat is geen toeval merkt ook Philip Cunningham in zijn voorwoord op. Het laat zien dat het de katholieken serieus was om hun eigen geschiedenis te leren kennen en hun houding ten opzichte van de joden te wijzigen.

Lees verder

Over de aanvang van een kruistocht

Op 15 januari 1208 wordt Pierre de Castelnau, legaat van paus Innocentius III, vermoord.

Innocentius III regeerde met stevige hand over de katholieke kerk en had de positie ingenomen, dat de paus de suprematie had over ALLES wat er gebeurde in de katholieke wereld. In die context werd ook gestreefd naar een verwijdering van ketterse leren, al vanaf de aanvang van zijn pontificaat. Afwijkingen werden bestreden. Zo ook in het gebied van de graaf van Toulouse Raymond VI.

Lees verder

Collectief geheugenverlies en Hypatia

Onlangs liep ik tegen een door mij vergeten stukje geschiedenis aan: Hypatia van Alexandrie. Een filosofe en wiskundige die leefde van 370 – 415 CE. Sommigen schijnen haar geboortejaar in 350 CE te nemen. Er is weinig over haar bekend, het meeste dat we weten is blijkbaar hoe ze stierf. En dat is in het kader van Niet Naar Santiago wel interessant.

Michael Deakin, een Australisch wiskundige die een biografie over haar schreef,  zegt:

The most detailed accounts we have of Hypatia’s life are the records of her death. We learn more about her death from the primary sources than we do about any other aspect of her life.

En die dood is eigenlijk, hoe gruwelijk ook, erg interessant. Het Alexandrië van begin 5e eeuw moet een wereldstad zijn geweest, een smeltkroes van culturen, met een grote universiteit waar Hypatia doceerde.  Een stad ook waar de oude culturen naast de Romeinse beschaving stonden en dus ook een stad waar de oude religies naast het christendom stonden.

Lees verder

Ecclésiologie en Iogna-Prat

Onlangs liep ik tegen een programma aan van een reeks seminars die in Frankrijk in het jaar 2015-16 worden georganiseerd. Niets bijzonders, dat gebeurt wel vaker. Maar het was de introductie die de aandacht trok. En een van de auteurs.

Van de drie seminar-organisatoren ken ik Dominique Iogna-Prat (EHESS-CNRS) als auteur van Ordonner et Exclure. Cluny et la société chrétienne face à l’hérésie, au judaïsme et a l’islam (1000 – 1150). Een van de belangrijkste boeken die ik heb gelezen en gebruikt bij het schrijven van Niet Naar Santiago. Over de periode van de 9e tot de 12e eeuw waarin de christelijke wereld zich verder definieert en structureert. Tot dan was ze vooral een spirituele gemeenschap, in deze periode wordt ze een instituut: de kerk[1].  Iogna-Prat beschrijft de sociologie van de vorming van die kerk en toont daarnaast aan hoe die definitie van het instituut samenging met een vurige strijd tegen de antichrist bij tijden gepersonifieerd als ketter, jood of muzelman.

Lees verder

Defensor Pacis van Marsilius van Padua

In Niet Naar Santiago en Weer Terug wordt aandacht gegeven aan de hervorming en de voorlopers daarvan met name Wycliff. In de overbrugging naar Wycliff (1320–1384) heb ik Marsilius van Padua (±1280 – 1347/8) overgeslagen, zelfs niet genoemd. En dat is een omissie.

Ik wil dat hier goedmaken met het ter beschikking stellen van twee links:

Lees verder

Het zwaard van de kerk

In 2007 heb ik voor Sargasso ooit een samenvatting geschreven over het zwaard van de kerk (titel en inleiding door de redactie).

In dat stuk worden de memoires van keizer Wilhelm II gebruikt. In die memoires staat, dat paus Leo XIII in 1903, enkele maanden voor zijn dood, aan de Duitse keizer vroeg weer ‘het zwaard van de kerk‘ te worden.
Lees verder