Circumstantial evidence

[edit 4 oktober 2017 / 13u00 : Nauwkeuriger formulering aangaande de Vaticaanse staat]

In Niet Naar Santiago en Weer Terug argumenteer ik dat er in de pausgeschiedenis iets vreemds gebeurde in de 9e en 10e eeuw mbv sterftestatistiek van de pausen (voetnoot 58).Iets soortgelijks kan als men kijkt naar de ontmoetingen tussen het Vaticaan en de VS (als moderne beschermer van de kerk). Patricius Romanorum is na 1870* een beetje uit de mode en in 1867 verbood het Congres van de VS zelfs contact met het Vaticaan.

Maar dan, na WOI, de oorlog waar de grote katholieke keizerrijken – ze waren al rot – uiteindelijk vielen en de VS als nieuwe heerser duidelijk opstond, keerde het Vaticaan zich naar de Verenigde Staten (merk de toename sinds WOII op en met name sinds Reagan). Sindsdien heeft het Vaticaan een nieuwe beschermer gevonden.

Je mag aannemen, dat achter de schermen over het gevaar islam wordt gesproken. Er is niet veel veranderd sinds Cluny.

Pausen en wereldheersers.
Gemeenschappelijke belangen.
Steun en bescherming.

* De vorming van het Vaticaan zoals we dat nu kennen dwz dat de pauselijke staten bij Italie werden gevoegd. De formele staatkundige inrichting van het Vaticaan vond zijn beslag in 1929 met het Verdrag van Lateranen.

Geef een reactie