De oorlog tegen Franciscus I (deel III)

Zie ook deel I en deel II

Onlangs gebeurden er een tweetal dingen, die ik zie als een vervolg in de reeks van de oorlog tegen Franciscus I. Daarnaast werd in de media veel aandacht gevestigd op Steve Bannon, die zich verbond aan een [extreem]katholiek opleidingsinstituut dat op dit blog al eerder ter sprake kwam: het Dignitatis Humanae Institute.

De feiten:

  1. Op 30 april 2019 verscheen een open brief op lifesitesews.com –  lokale kopie hier – waarin 19 geleerden (‘scholars’) de paus beschuldigden van ketterij. Dat is min of meer een herhaling van de oefening uit 2016 van kardinaal Burke en zijn gezellen leidend tot de zogenaamde Dubia. Het verschijningsplatform geeft ook een indicatie van de conservatieve stroming waar het vandaan komt.
  2. Het seksueel misbruik schandaal dat de Roomse Kerk nu al jaren achtervolgt – en waar ik hier verder niet over blog – kreeg ineens een sterk politiek effect door de publicatie op 10 april 2019 van een essay – volledige Engelse tekst – van Benedictus XVI over het onderwerp. Een korte analyse er van kunt u hier lezen. Het essay werd gezien als een frontale aanval op Franciscus I.
  3. Half april 2019 werd bekend, dat Steve Bannon, oud-adviseur van Donald Trump, zijn banden met Dignitatis Humanae Institute aanhaalt en een extreem-rechts opleidingsinstituut begint in een oud klooster, ongeveer 100 kilometer ten zuiden van Rome. De bevolking moet trouwens niets van hem hebben en er rommelt nog wat.

Een aardige serie artikelen over deze onderwerpen vindt u bij de The Guardian:

Over de pauselijke ketterij specifiek zijn hier nog wat links:

Alle drie gebeurtenissen hebben een duidelijke signatuur van conservatieve aard en zijn door de personen, die erachter staan, duidelijk gerelateerd aan de oorlog tegen paus Franciscus I. Een actie die waarschijnlijk al gaande is sinds zijn aantreden – zie bv The Dictator Pope – maar in elk geval het grote publiek bereikte door de ‘Dubia’ van Burke (zie o.a. hier) naar aanleiding van Amoris Laetitia. De timing is nogal opmerkelijk: drie ‘high profile’ acties rond Pasen, dat verhoogt de aandacht en geeft enorme druk.

De rol van Benedictus XVI zelf, is uiterst lastig te interpreteren maar persoonlijk sta ik op het standpunt, dat hij tegen de hervormingsstrategie van Franciscus I is. De personen in zijn entourage (zie b.v. mijn blog over De Verklaring van Parijs) zijn een indicatie maar dat is zeker ook de actie van het publiceren van het essay uit punt twee rond Pasen. Er is geen toeval.

Drie gebeurtenissen in april 2019 die duidelijk aangeven, dat er sinds de ‘Dubia’ uit 2016 niet veel veranderd is. Sterker, het conservatieve net groepeert zich en sluit zich. Het enige dat de groep nog niet doet is een afzettingsprocedure beginnen. Maar let wel: een ketterij-aanklacht komt daar wel heel dicht bij. Een ketterijproces zou het Roomse equivalent van de Amerikaanse impeachment procedure zijn.

De oorlog tegen Franciscus I, is een katholiek inhoudelijke politieke oorlog maar zeker ook een PR-oorlog. De uitingen van deze oorlog en de ‘temperatuur van het kerkelijk lichaam’ kunt u aflezen aan de publicaties over en protesten tegen abortus. De pro-life bewegingen zijn zeker gekoppeld aan de conservatieve stroming en het is misschien wel het sterkste punt waar de seculiere en religieuze werelden elkaar raken. Het Dignitatis Humanae Institute kan worden gezien als een denktank waar het seculiere leven en het religieuze (lees christelijke) leven wordt gekoppeld en waar richtlijnen worden gemaakt. Steve Bannon schrijft het curriculum en Pro-Life is daar zeker een aandachtspunt:

Harnwell said the Institute was setting up two training programs: a leadership course that Bannon is helping to design, which Harnwell described a an “academy for the Judeo-Christian West”, and the Cardinal Martino Academy, named after a former papal ambassador to the United Nations, which will promote pro-life Catholic social teachings.

Al deze punten zijn strijdig met de door Franciscus I gevoerde politiek van hervormingen – religieuze vrijheid, het losweken van de Roomse kerk van de seculiere overheden – en moeten dus worden gezien als onderdelen, als tactische of strategische handelingen, in de oorlog tegen Franciscus.

Handelingen in de oorlog tegen de hervormingen.

Wat buiten beeld blijft is het geld. FTM heeft hieraan onlangs een goed stuk aan gewijd, dat een deel van het onderwerp bestrijkt (met dank aan FTM voor het mogen delen). De geldstromen – en de geldelijke belangen – in de strijd tegen Franciscus zijn interessant maar gaan voor dit blog te ver, wellicht bijt FTM zich er nog eens in vast. Zeker in de context van de doelgerichte destabilisatie van de EU, waar de Roomse Kerk een pion in is en Dignitatis Humanae Institute met Bannon een rol speelt, zijn de geldstromen interessant: wie betaalt die destabilisatie en waarom. Voor mij is dat onderwerp onbereikbaar.

De oorlog tegen Franciscus I gaat door. Ik denk dat de oorlog pas eindigt bij zijn overlijden. Maar ik denk ook dat de conservatieven uiteindelijk die oorlog niet gaan winnen. Niet in de kerk en niet in de seculiere wereld: je kunt de tijd niet stilzetten of terugdraaien.

4 thoughts on “De oorlog tegen Franciscus I (deel III)

  1. Pingback: De oorlog tegen paus Franciscus I (deel II) | Niet Naar Santiago en Weer Terug

  2. Pingback: De oorlog tegen paus Franciscus I | Niet Naar Santiago en Weer Terug

  3. Pingback: Over Godsdienstvrijheid en het centrum van de wereld | Niet Naar Santiago en Weer Terug

  4. Pingback: De hedendaagse kruistocht – Kort | Niet Naar Santiago en Weer Terug

Geef een reactie